Krammer bij Oude Tonge

Een dagje langs de Krammer bij Oude Tonge.

En wat kwam er voor mijn neus rondlopen?

Een hermelijntje!

 

Dintelse gorzen

Ik verwachtte een uitgestrekte kale, moerasachtige vlakte. Daarentegen werd ik aangenaam bied met oude bomen en volop struikgewas. De Dintelse gorzen blijkt een prachtige en ongerepte wildernis te zijn.

Aan het begin van de wandelroute, die Natuurmonumenten heeft uitgezet, staan Schotse Hooglanders verkoeling te verkrijgen in het water, de Botkreek. Op de achtergrond de masten van schepen die in de jachthaven bij Benedensas liggen.

 

Via een smal bruggetje bereiken we het natuurgebied. Halverwege is er een vogelkijkhut met uitzicht over het Volkerak. Het is zomer dus bijzondere (trek)vogels zijn er niet te verwachten, wel ganzen, visdiefjes, kievieten. Lepelaars moeten hier ook voorkomen, maar ditmaal blijken de grote witte waadvogels geen Lepelaars, maar Zilverreigers.

 

Een buizerd zweeft behoedzaam boven de gorzen op zoek naar prooi.

Op de terugweg ontdek ik Parnassia, Rietorchis en Moeraswespenorchis. 

Orchideeën in Zuid-Frankrijk

Berm met Hondskruid

Tijdens de vakantie in de Cevennen te Zuid-Frankrijk staan er tal van orchideeën te pronken langs de kant van de weg.

Welriekende nachtorchis             Hondskruid

Poppenorchis                              Bokkenorchis

 

En zo mooi: de Vliegenorchis 

Zonnig Oeverlanden

 

Terwijl de koekoek in de verte zijn naam roept, twinkeleert de leeuwerik boven het veld.

 

 In de plas lepelen vijf lepelaars hun voedsel uit het water. Een visdiefje hoovert boven het oppervlakte, totdat hij met een snoekduik een visje weet te bemachtigen.

Watervogels zoals kuifeenden, meerkoeten en ganzen, maar ook kievieten zoeken verkoeling in het water.

Verrassend natuurgebiedje De Staart

Vader stier staat op de uitkijk en houdt ons nauwlettend in de gaten. De kleine kudde Hooglanders grazen langs de kant. Een kalfje drinkt wat bij zijn moeder, maar mama neemt stapjes naar voren zodat het kleintje steeds opnieuw moet zoeken naar zijn melkbron. We lopen over een dijkje langs de kudde. 

 

Het is een zonnige voorjaarsdag in mei en we wandelen een rondje De Staart nabij Oud-Beyerland. We zijn begonnen bij het bezoekerscentrum ‘Klein Profijt’, ooit het onderkomen voor de zalmvisserij. Hierover gaf de beheerder enthousiast uitleg.

 

Het eerste deel van de wandeling lopen we over een verwilderd weiland met struiken als kunstmatige heuveltjes. Ze kleuren wit van de bloesem; meidoorn, vlier, lijsterbes. Het kwinkeleert van de zangvogeltjes die er hun dekking en hoogstwaarschijnlijk hun nesten.

Langs de kanten bloeit het fluitenkruid en er hangt een gele zweem van boterbloemen over het veld.

Met veel gekrakeel stuift een fazant de lucht in als we hem te dicht naderen. Andere fazanten zitten wat in de verte te kibbelen met elkaar.

 

Onder de bomen nabij het Spui staan de Konikspaarden bijeen. Langs het water is het even frisjes. Halverwege een uitkijkpunt vanwaar we de Hooglanders kunnen bekijken.

Verderop een mooi uitzicht op de Rhoonse en Carnisse grienden aan de overkant van de Oude Maas. Een drukke rivier, benadrukt door het zware geronk van schepen.

Terug bij het bezoekerscentrum proberen we nog een glimp te vangen van een ijsvogel, maar die laat zich niet zien.

Niet gedacht dat er zo’n fraai stukje natuurgebied nabij Oud-Beyerland te vinden is. Een gebied om wat vaker te komen.

Hemelvaart nabij drie landenpunt: België, Luxemburg, Duitsland

‘Tjak, tjak, tjak…’ klinken de overvliegende kramvogels met het geluid van een ouderwetse typmachine. Ze broeden overal op de campings waar we komen. De vogels stouwen hun bek vol met wormen en emelten, voordat ze naar hun nest vliegen om hun kleintjes vol te proppen met deze heerlijke, voedzaam rijke hapjes.

 

Bij Troisvierges is er ‘Konst am Gaart’ feest met muziek, kraampjes en cultuur in het plaatselijke park.

Leuk als inspiratiebron.

 

Op jacht naar Zeearenden met “Joop je mond staat oop”

Na het spotten van Flamingo’s, werden we geattendeerd door boswachters dat er een stuk of zes Zeearenden te zien waren bij het haventje van Oude Tonge. Die middag konden we het haventje niet vinden, maar we kwamen wel terecht bij het strandje langs de Noorder Krammer.

 

Alhier zagen we Dodaars en Geoorde futen, ook geen alledaagse vogels.

 

De volgende poging kwamen we wel terecht bij het haventje van Oude Tonge. Veel, heel veel Meerkoeten en Ganzen; zelfs de eerste Tjitjaf van het jaar gehoord en gezien, maar geen Arenden.

 

Tijdens een mooie voorjaardag lunchen we bij het strandje van Ooltgensplaat. En hier worden we aangesproken door ene Joop en zijn vrouw, ze geven ons de tip om een kijkje te nemen in de vogelkijkhut ‘De Kluut’ aan de andere kant van de Hellegatsplaten.

En daar waren later Joop en zijn vrouw ook. In de verte drie roofvogels.

‘Ja, dat zijn ze’, vertelde Joop.

‘De een is volwassen, dat kun je zien aan de witte staart. De andere twee zijn wat jonger. Eén heeft een gat in z’n linkervleugel, waarschijnlijk zit een veer niet goed.’ Zo babbelde hij voort.

Het hoogtepunt kwam voot ons toen een Zeearend aan het strandje van het eilandje ging zitten eten van een dode vis, dat daar lag. Weliswaar nog ver weg, maar toch goed genoeg om foto’s te maken.

 

Joop bleek een gezellige causeur te zijn en toen hij zich aan ons voorstelde zei hij: ‘Mijn vrienden zeggen altijd: Joop je mond staat oop’.

Ach, waren er maar meer van dat soort mensen. Zonder Joop hadden we de Zeearenden voor Buizerds aangezien.