donderdag 31 oktober 2013
Kleine houtzwammetjes
Wie goed
kijkt, ziet van alles op straat. Zelfs deze minieme kleine houtzwammetjes, die
tegen een houten richeltje groeien. De kleinste (bovenste foto) was nauwelijks een centimeter
groot en de wat grotere (onder) zijn amper te zien door hun bruinige kleur.
woensdag 30 oktober 2013
Beestjes tijdens herfstwandeling
Tijdens
een ommetje door de wijk verwachtte ik omgevallen bomen na de storm van
maandag. Weinig stormschade (gelukkig), maar wel andere onverwachte
natuurontdekkingen:
Zo zaten
vuurwantsen op een kluitje bij elkaar onderaan een boom. Opvallend dat de
beestjes verschillende vlekkenpatronen hebben. Het blijkt dat kleur en patroon
worden beïnvloed door uitwendige omstandigheden, met name de temperatuur.
Vuurwantsen leven dikwijls aan de voet van een Lindeboom. Ze voeden zich met
het sap van de boom, met afgevallen zaden en met dode insecten.
Verderop
op een stronk scharrelde een duizendpoot rond. Het blijkt een tienduizendpoot
te zijn met meer dan 50 pootparen (nooit geweten dat er ook tienduizendpoten
bestonden)!
Net als
duizendpoten zijn het rovers, die hun prooi met hun kaakpoten grijpen en
vergiftigen. Het gif is voor de mens niet gevaarlijk.
Ondanks het feit dat het
rovers zijn, hebben de vrouwtjes iets vertederends: er is door de mama’s
broedzorg, ze slingeren zich om de eitjes en verdedigen hun kindjes.
dinsdag 29 oktober 2013
Wants op Kardinaalsmuts
Van een
afstand leken het felrode herfstblaadjes van een struik. Maar dichterbij bleken
het bloempjes? Nee, het blijken vruchtjes te zijn van een Kardinaalsmuts. Zo
genoemd vanwege de rode vruchtjes die op de muts van een kardinaal lijken.
Deze Kardinaalsmuts is waarschijnlijk een wilde soort en verspreid geworden door vogels. Want lijsters, mezen en roodborstjes lusten de vruchten wel.
De wilde Kardinaalsmuts komt vrij algemeen voor. Er zijn ook veel gekweekte soorten; vanwege de fraaie vruchten en hun sierwaarde.
Deze Kardinaalsmuts is waarschijnlijk een wilde soort en verspreid geworden door vogels. Want lijsters, mezen en roodborstjes lusten de vruchten wel.
De wilde Kardinaalsmuts komt vrij algemeen voor. Er zijn ook veel gekweekte soorten; vanwege de fraaie vruchten en hun sierwaarde.
Nog dichterbij
bekijkend, zag ik een beestje: een
wantsensoort. Met wat gezoek denk ik dat het een roofwants is, maar er zijn
heel veel soorten wantsen die op elkaar lijken. Daarbij komt nog dat roofwantsen
veel overeenkomsten vertonen met hun prooi.
Dus, wie het weet mag het zeggen…
Dus, wie het weet mag het zeggen…
Labels:
Euronymus europaeus,
Kardinaalsmuts,
roofwants
maandag 28 oktober 2013
Goed honingzwammenjaar
Het is een
goed honingzwammenjaar. Op sommige plekken is het één massa van mooie
honinggele hoeden, die later bruinig verkleuren. Opvallend zijn de stelen; ze
zijn fraai gebogen met een opvallende vlekkenpatroon. Bovenaan dragen ze een
witte ring.
Honingzwammen
groeien op hout en daardoor niet zo geliefd door bosbeheerders. Maar op ’t
Eiland laat men de natuur zijn gang gaan. Ingrijpen is vooralsnog niet nodig.
De naam
refereert aan de honinggele kleur van de hoed. Ook zijn Latijnse soortnaam is
een verwijzing naar honing (=mellea). Zijn Latijnse ‘voornaam’ Armilla betekent
armband, verwijzend naar de ring om de steel.vrijdag 25 oktober 2013
Slecht gecamoufleerd nachtvlindertje
Een nachtvlindertje schuilt tussen de voegen van een stenen
muur. Een moderne rotsspleet, waar deze vlinders van nature schuilen. Zou hij
denken dat hij al een schuilplek voor de winter heeft gevonden? Met zijn crèmekleurige
vleugeltjes valt hij wel op tegen de donkere bakstenen. Niet zo’n geschikte plek,
dus.
donderdag 24 oktober 2013
Vlierbessen als stilleven
De donkerpaarse bessen van de vlier hangen in zware trossen aan paarse steeltjes naar
beneden.
Van de bessen kan jam of gelei worden gemaakt. Je moet er wel van houden, want het heeft een aparte smaak. Maar blijkt wel gezond te zijn.
Vogels zijn er dol op.
Van de bessen kan jam of gelei worden gemaakt. Je moet er wel van houden, want het heeft een aparte smaak. Maar blijkt wel gezond te zijn.
Vogels zijn er dol op.
dinsdag 22 oktober 2013
Weidechampignons
‘Wat zien
jullie?’ wordt weleens gevraagd als we op onze knieën zitten met de camera voor
onze neus.
‘We
fotograferen paddenstoelen.’
‘Groeien
er dan paddenstoelen?’ is de volgende vraag.
Ja, als je
goed kijkt zie je ze vanzelf.
Maar zelfs
de grote Weidechampignon zien veel mensen over het hoofd. Ze hebben grote,
uitgespreide hoeden met een middellijn van wel twee decimeter groot.
De grote
Weidechampignon groeit langs de weg bij de plas van het Eiland Van Brienenoord,
onder de hoge populieren. Hier lopen regelmatig de Hooglanders rond en bemesten
de grond met hun uitwerpselen. En daar houdt deze champignon van.
Abonneren op:
Posts (Atom)




